ಮರೆತೆಯಾ ಮುರುಳಿದರನೆ ನನ್ನ 

ಎಷ್ಟೊಂದು ನಂಬಿದ್ದೆ ನಾ ನಿನ್ನ 

ಸಖಿಯರು ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವಾಗ 

ಕೇಳಿಸದಾದೆಯ ಮೋಹನ ರಾಗ 

ಮಧುವನದಲ್ಲಿ ಮೌನದಿ ಕುಳಿತ 

ರಾಧೆಯ ನೆನಪಾಗಲಿಲ್ಲವೆ 

ಕೊಟ್ಟ ಮಾತು ಇಟ್ಟ ಭಾಷೆ 

ತರಿಸಿದೆ ಇಂದು ನಿರಾಸೆ 

ರಾಧೆ ಎನುವ ನುಡಿ ಕೇಳದೆ 

ನನ್ನ ಹೆಸರೇ ನಾ ಮರೆತೆ 

ಕಣ್ಣ ನೀರು ಜಾರುತಿರಲು 

ಬರದೆ  ಏಕೆ ಹೋದೆ 

ಕೊರಳು ಬಿಗಿಯುವ ಮುನ್ನ 

ಒಮ್ಮೆ ಅಪ್ಪಿ ಸಂತೈಸು ನನ್ನ 

ಮಿಡಿವ ಹೃದಯ ತಂಪಾಗಲಿ 

ರಾಧೆಯ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಲಿ 

ಸುರಭಿ ಲತಾ